Thuis met Baby. Wat nu?


Als voorlopig laatste post in wat ondertussen uitgegroeid is tot een heuse baby-anderhalveweek, wil ik het hebben over die eerste periode thuis met je baby.

Ook hier wil ik weer benadrukken dat dit puur over mijn eigen ervaring gaat en dus geen absolute waarheid is.

Wij hadden bij Kind 1 het geluk dat het overdag een kind uit de boekjes was. Hij dronk zijn flesje vlot leeg, zorgde voor een volle luier en sliep meteen door tot aan het volgende voedingsmoment, vier uur later. Heerlijk dus. Wij zaten echt op een roze wolk. Een met een gouden randje zelfs. Niet omdat mensen verwachten dat je dat zegt (want ja, dat doen ze), maar omdat het echt zo was.

Jammergenoeg gaat het in de praktijk niet bij iedereen zo vlotjes, dus daarom mijn laatste 5 tips:

1. Denk in de eerste plaats aan jezelf en je gezin

We hebben ooit kraamvisite die ruim 4uur later dan afgesproken kwam opdagen gewoon weer weggestuurd. Niet bijster sympathiek, ik weet het, maar wij moesten op dat moment 2 hongerige baby’s voeden en 2 vermoeide kleuters in bad en bed stoppen. De keuze was snel gemaakt.

Wat ik probeer duidelijk te maken, is dat je je niet gek moet laten maken door het bezoek. Ga ook niet als een gek lopen poetsen of taart bakken om ze toch maar iets voor te schotelen. Een glas cava en beschuit met muisjes zijn ruim voldoende. En als je dat niet voor elkaar krijgt, dan mag dat ook geen probleem zijn. Mensen komen de baby bewonderen, niet om te eten of te drinken. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat het voor mij bij een eerste kind moeilijker was om mijn wensen kenbaar te maken. Bij Kind 2, 3 en 4 ging dat al een stuk vlotter.

2. Haal de meest essentiële dingen op voorhand al in huis.

Misschien voel je je prima en wandel je zelf gezwind met je paar dagen oude baby door de supermarkt, maar misschien ook niet. Of je komt thuis op zondag, wanneer alles gesloten is.

Geef je flesvoeding? Haal dan flessen in huis. En een sterilisator. Vogel vooral ook al eens uit hoe dat ding werkt. Ook een eerste verpakking luiers in de kleinste maat is geen overbodige luxe. Voor jezelf voorzie je zo’n pak van die mega-super-plus-absorberende maandverbanden. Geloof me, je zult blij zijn dat je ze in huis hebt.

3. Slaap wanneer je kunt slapen

De eerste weken waren goed te doen. Zo goed dat ik me al afvroeg waar al dat gezeur over gebroken nachten vandaan kwam, zo lastig was het immers toch niet? Fout. De eerste weken leefde ik in een roes en stond ik stijf van de adrenaline. Na een maand hakte de vermoeidheid er dubbel zo hard in. Natuurlijk sta je vol liefde op ‘s nachts, maar het wordt lastiger. Gelukkig wist ik in 2010 nog niet dat het tot ver in 2014 zou duren voor we ooit weer een nacht konden doorslapen. Ik kan daarom iedereen aanraden om overdag ook af en toe bij te slapen. Laat de was en de plas voor wat het is en kruip een uurtje onder de wol. Uiteraard gaat deze tip alleen op bij een eerste kind. Met geen mogelijkheid krijg je meerdere kinderen allemaal tegelijk op bed overdag, althans, hier toch niet.

4. Eet gezond

Echt, het klinkt zo belerend, maar laat je niet verleiden tot het te vaak eten van pizza en andere afhaaltroep omdat je te moe bent om te koken. Het geeft je geen energie en achteraf zul je jezelf vervloeken voor al die extra post-zwangerschaps-kilo’s. Vraag kraamkost als geschenk aan iemand of stop zelf voor de bevalling je diepvries vol met gezonde kant-en-klaar-maaltijden.

5. Volg je gevoel

Al-tijd doen. Zelfs al ben je nog maar een paar dagen moeder, je kunt het. In het begin is het altijd wat zoeken natuurlijk, maar al heel snel zul je haarfijn aanvoelen waar je kindje het meest bij gebaat is. Je kunt je baby niet verwennen. Als je het gevoel hebt dat hij na drie uur al weer honger heeft terwijl het schema om de vier uur aangeeft, laat hem dan geen uur wenen, maar geef hem eten. Dat is niet verwennen, dat is voorzien in een basisbehoefte. Jij wacht toch ook niet altijd exact tot etenstijd vooraleer iets in je mond te stoppen?

Kortom, die eerste dagen, weken, maanden met een kleintje in huis zijn een ontdekkingsreis. En een behoorlijk pittige. Ik hoop dat jullie allemaal op een even roze wolk als ik kunnen zitten, maar als dat niet zo is, aarzel dan niet om op tijd aan de alarmbel te trekken.  Een goede kraamhulp kan wonderen doen, een vroedvrouw aan huis ook. Maar evengoed kan een begrijpende babbel met een vriendin zo veel deugd doen.

Het eerste jaar vliegt voorbij, sommige stukken beleef je heel intens, andere dan weer meer op automatische piloot. Blij ademhalen, blijf praten en maak je niet te druk, alles komt vroeg of laat toch op zijn pootjes terecht!

Hoe verliepen bij jullie de eerste weken thuis? Hoe bleef je het overzicht bewaren? Wat heeft je goed geholpen en wat waren de struikelblokken?

Vanavond zet ik een giveaway op de blog. Twee mensen maken kans op een stapel zwangerschapsboeken waar ik eindelijk afscheid van ga nemen. Hou het in de gaten!

P1030674  P1050701P1000301

2010, 2011 en 2013… <3


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

4 Gedachten over “Thuis met Baby. Wat nu?

  • Romina

    Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze allemaal met grote fascinatie volg en toegeven dat ik er bitter weinig van weet. Allé, langs een kant wel, en langs een kant niet. Huh, zo ingewikkeld allemaal. En die maxipads? What the actual f**k? Misschien dat ik maar eens moet meedoen voor die boeken 😛

    Mijn zus, is trouwens beginnen doorslapen op haar 7 jaar.