de laatste
Opvoeding Persoonlijk

Dat het de laatste was…

Vandaag was de laatste dag.
De laatste dag van wat een van de meest intense periodes in mijn leven geweest is.

* Dat het fantastisch was, de afgelopen 3,5 jaar.

* Dat het dedju ook ongelofelijk zwaar was, die zelfde 3,5 jaar.

* Dat ik begot niet weet waar die 3,5 jaar gebleven zijn, maar dat ik het zo opnieuw zou doen.

* Dat ik mezelf zo vaak tegengekomen ben omdat thuisblijfmama zijn tegelijk het beste, het slechtste, het sterkste en het zwakste in mij naar boven haalde.

* Dat ik nooit eerder wist dat ik zo veel inspiratie, energie en enthousiasme zou hebben, maar dat ik af en toe ook moe werd van mezelf.

* Dat ik dit allemaal niet gekund zou hebben zonder de onvoorwaardelijke steun van mijn Wederhelft, omdat hij alleen de enige is die echt besefte wat het was, zo dag in dag uit paraat staan voor 4 kleintjes.

* Dat ik dan ook ongelofelijk blij ben dat hij morgen de fakkel overneemt. Omdat ik gewoon weet dat hij dat fantastisch zal doen. En weet je, niets zo sexy en aantrekkelijk als een man die er zijn hand niet voor omdraait om van de vaste rollenpatronen af te stappen.

Ik heb ongelofelijk veel zin in morgen. Ik bruis van de ideeën, de inspiratie en het kriebelt om mijn schouders onder dit project te gaan zetten. Wie mij een beetje kent, weet dat ik me ga smijten en er alles aan ga doen om dit tot een succes te maken. Maar wie mij kent, weet ook dat ik nu toch een beetje klamme handen heb. Vergelijk het met het wachten voor een mondeling examen of je eerste schoolreis. Een beetje eng, maar wel heel leuk 🙂

de laatste

De afgelopen 3,5 jaar waren zalig en ik ben er van overtuigd dat de komende jaren dat ook zullen zijn!

16 Reacties

  1. Succes voor je komende tijd, je kunt nu weer doen waar je ook goed in bent. Met name : producten aan de man brengen en onderhandelen en compromissen sluiten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers op de volgende wijze: