Persoonlijk

Pretparkstress

 

Er moet me iets van het hart. Over Plopsaland. Meer bepaald over de attracties waar je een uitdaging hebt als je met meer kinderen dan volwassenen bent.

Laat me beginnen met te zeggen dat we echt fan zijn van Plopsaland. Ondanks het feit dat je platgegooid wordt met merchandising en andere commerciële acties, genieten we iedere keer weer. Al jaren op rij hebben we een abonnement en zowel Plopsa Indoor in Hasselt als Plopsaland in De Panne kunnen regelmatig op een bezoekje van ons rekenen.

Het is geen geheim dat onze kinderen geen grote durvers zijn waren. De afgelopen jaren brachten we onze bezoekjes dus vooral door in de speeltuinen, genoten we van de shows en was de carrousel ongeveer het meest spectaculaire wat we deden.

Maar nu komt het. Sinds een paar maanden zijn onze kinderen plots toch gaan behoren tot de categorie “Kinderen-die-overal-op-willen”. En daar wringt het schoentje.

De meeste attracties zijn bedoeld voor 2 personen. Bovendien moeten bij veel attracties de kinderen onder 1m20 vergezeld worden door een volwassene. Geen probleem als je twee kinderen hebt. Geen probleem als je al kinderen boven de 1m20 hebt, die mogen alleen op de attractie. Een uitdaging als je 4 ‘te kleine’ kinderen hebt.

Ik schets even de situatie: Kind1, 2, 3 en 4 willen in de Wicky Coaster, een achtbaan. Zoals vaker bij achtbanen, bestaat de attractie uit een reeks van wagentjes voor twee personen. De eerste keer ging ik met alle vier de kinderen om de beurt in de attractie, terwijl de Wederhelft bleef wachten met de rest. Het kan, tuurlijk, maar het neemt enorm veel tijd in beslag, de kinderen die niet op de attractie zitten, staan ongeduldig te wachten. En, eerlijk is eerlijk, ik hoef niet per sé 4 keer na elkaar op een achtbaan te zitten. Mijn maag is er in de loop der jaren precies niet sterker op geworden.

Onze twee oudste kinderen zagen het wel zitten om samen in een wagentje te gaan zitten, met dan voor hen de Wederhelft met Kind 3 en in het wagentje achter hen ikzelf met Kind 4. Strak plan. Maar het mocht niet. Ze mochten immers niet zonder begeleiding op de attractie.

Ik kan zo nog enorm veel attracties opnoemen waar hetzelfde scenario zich afspeelt.

Maar er is nog meer. In het gedeelte voor de jongere kinderen heb je De Kikkers. Een behoorlijk onschuldig type draaimolen. Zo onschuldig dat kinderen vanaf 1 meter er zonder begeleiding op mogen. In 1 kikker is plaats voor 4 kinderen. Ideaal, want hoewel Kind 3 en 4 alleen op de attractie mogen, voelen ze zich toch zekerder in de aanwezigheid van grote broer en zus. Toch kan het niet. Er mogen namelijk maximum 3 kinderen in 1 kikker. De logica ontgaat me volledig. Ik mag me als volwassene wel dubbelvouwen op het achterste zitje om bij mijn twee kinderen te zitten, maar 2 kinderen die samen nog niet de helft van mijn gewicht hebben, mogen niet op diezelfde achterbank zitten. Afknapper van formaat.

pretparkstress

Jullie snappen mijn punt ondertussen wel denk ik. Ik heb er alle begrip voor dat je (te) jonge kinderen moet begeleiden. Ik snap ook dat het een kwestie van veiligheid is. Ik snap ook dat ik mijn kinderen moet leren om te wachten, zodat ze om de beurt met een van de ouders op de attractie kunnen.

Ik voel me er echter niet goed bij dat ik mijn 3-jarigen (ook wel gekend als ‘het loslopend wild’) bij een attractie moet laten wachten zonder volwassene. Ik wil ook niet mijn 4- of 5-jarige de verantwoordelijkheid geven om op hun kleine broer en zus te moeten passen. Ik mis het ook dat we als gezin weinig dingen samen kunnen ervaren maar het in meerdere etappes moeten doen.

Wat me echter het meest tegen de borst stuit, is de overdreven betutteling. Ga je naar een binnenspeeltuin of de kermis, dan kunnen onze kinderen overal zonder begeleiding in. Dan wordt er niet gemeten met een stok of ze toch niet toevallig een halve centimeter te kort zijn. Dan wordt verwacht dat je als ouder zelf inschat of het iets is wat kan voor je kind. Naar mijn gevoel werkt dat perfect.

Misschien doe ik gewoon moeilijk. Maar toch. Het frustreert me. Hoe gaan jullie er mee om? Gaan jullie steeds met opa’s en oma’s naar een pretpark of hebben jullie een andere oplossing? 

9 Reacties

  1. Wij zijn hier meer fan van Bellewaerde en de Efteling. 🙂 Perfecte pretparken voor te bezoeken met (jonge) kindjes.
    Een pretpark met één kindje bezoeken is perfect doenbaar naar een pretpark. Ik kan me het wel perfect voorstellen dat het met drie of meer kindjes het als ouders alleen heel moeilijk wordt. Grootouders zijn dan meestal de ideale oplossing maar eventueel kan het ook met goede vrienden die één of geen kindje(s) hebben.

  2. Giel durft bijna nergens in, zelfs geen carrousel en een simpel autoritje werd voor hem al eens stilgelegd omdat hij begon te brullen toen het ding te hard schokte… en natuurlijk, ik heb er maar eentje, dus sowieso hoef ik niet te schipperen…

    Ik denk dat het vooral komt door de regelgeving… In de praktijk zou het wel allemaal kunnen, maar, als ze zoiets toelaten en er gebeurt iets… dan komt de verzekering niet meer tussen… want dan hebben ze de regeltjes niet gevolgd… Ik denk dus dat ze het niet doen uit betutteling, maar gewoon om in orde te zijn…

    In die speeltuinen kan dan wel weer veel, maar meestal zie je ergens wel een plaatje hangen dat er geen verantwoordelijkheid bij de zaak ligt voor ongevallen… laat je je kind ergens op en valt het verkeerd, is het voor jou en jouw verzekering…

  3. Wij zijn ook dol op Plopsaland, maar we gaan er toch niet meer heen. Om de doodeenvoudige reden dat alles afgemeten is op lengte en niet op leeftijd. Onze oudste heeft een groeiachterstand. En eerlijk is eerlijk, bij sommige attracties moet je beter wat langer zijn en snap ik hun toegangsvoorwaarde van 1m. Maar veelal is het gewoon een leeftijdsaanduiding. Zo mag onze vierjarige nog niet eens op de autootjes met lichten (verkeerd parcours).
    Straks wordt de jongste groter dan de oudste en mag zij op alles. Ik vind het verschrikkelijk. Het gaat me door merg en been om te zien hoeveel verdriet dat onze oudste doet. Ik wou dat Plopsaland open stond voor een accuratere maar veilige aanpak voor onze oudste.

  4. En dat is nu net de reden waarom ik nooit alleen met mijn 2 dames naar een pretpark ga…
    Ik denk dat het voor de verzekering is… moest er iets gebeuren is het niet de schuld van het pretpark

  5. Ik heb me er ook al bij stilgestaan. Tot nu toe altijd ik en D. Kleine A. bleef bij oma. Maar hij wordt deze zomer ook 2 en heeft ook recht op een dagje plop. D. is dan 4,5. Beiden te klein om alleen te mogen. Maar geen gezonde grootouders hier en mama met meer conge en geduld dan papa…. ik sta er dus alleen voor… zal 2 afzonderlijke dagen moeten gaan vrees ik 🙁
    Oh en die kikkertjes…. ik met mijn 1m83 en hoogzwangere buik kon me er echt niet in wurmen…. gevolg: krijsende taferelen 🙁 En ik heb een flinke,zittenblijvende zoon. Die dat echt alleen kon….
    Ooit schrijnend tafereel gezien bij brandweer ook…. samen met kikkertjes echt onnodig begeleid vind ik.
    Als iemand weet hoe het op te lossen : alleen met 2 kids onder de 5 :let me know 😉

    1. als ik plots het licht zie, dan geef ik de tip met plezier door 🙂

      (en inderdaad, die brandweerauto’s. dan zit er 1 kind zielig onderaan in dat autootje terwijl jij met het andere kind kan gaan blussen. Dat je dan totaal geen contact met het kind beneden kunt hebben, blijkt dan weer geen issue te zijn…)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers op de volgende wijze: