Opvoeding

Plopzilla’s

De voorbije jaren hadden we een abonnement op zowel Plopsaland (want mijn ouders wonen daar om de hoek) en de Efteling (want daar wonen wij behoorlijk dicht bij). Luxe dus. De abonnementen werden dit jaar niet verlengd omwille van budgettaire redenen, dus we hadden met z’n allen des te harder naar onze uitstap van afgelopen week uitgekeken.PLOPgezin

Nu moet je weten dat onze kinderen niet behoren tot de soort van de “woehoew-het-gaat-hoog-en-snel-dus-we-willen-er-in-kinderen”. Integendeel, die van ons – en dan vooral Kind 1 – verkrampen al bij iets wat sneller gaat dan een gemiddelde loopfiets.

We genoten een hele dag van het ballenbad, de speeltuin en meer soortgelijke dingen met als hoogtepunt de twee shows. Kind 1 overtrof zichzelf en ging voor het eerst van een hele enge glijbaan én hij durfde in de botsauto’s. Hij glom van trots en voelde zich echt de Grote Broer, want hij legde zijn arm beschermend om Kind 2 heen, terwijl hij met de andere hand stuurde. Op het einde van de dag kreeg Kind 2 een aanval van moed en we gingen, gezamenlijk gillend, in de Boomstammetjes. Heerlijk. Het huizenhoge cliché dat als je kinderen genieten, je als ouder ook geniet, klopte ook deze dag weer volledig.

PLOPautootjes

Maar goed. Niet iedere ouder lijkt daar zo over te denken. .

Is het je ooit al opgevallen? Of ben je misschien stiekem zelf zo? Zo’n ouder die, in plaats van onbevangen door het pretpark te lopen, loopt te zeuren en te dreigen?

“Waarom hebben we zoveel geld betaald als je niet met Plop op de foto wilt?” “Als je nu niet mee op de *naam attractie* gaat, dan gaan we naar huis en komen we NOOIT meer terug!” “Je bent toch geen baby meer zeker? Dat is NIET eng!” “Hoezo je bent moe, nee, we hebben ver gereden, dus we blijven tot sluitingstijd!”

Waar zijn we mee bezig? Wanneer zijn we vergeten dat een dagje pretpark gaat om de beleving van het kind? Wanneer zijn we in Plopzilla’s veranderd die meer denken aan wat zo’n dag kost dan aan wat goed is voor onze kinderen?

Het gaat er niet om wie in de hoogste, snelste of meest spectaculaire achtbaan durft. Het gaat er om dat ieder kind op zijn of haar manier geniet van de dag. Voor de een heeft dat te maken met snelheid en adrenaline, voor de ander is dat kijken naar een show of van ver wuiven naar een bekende tv-figuur. Prima toch?

PLOPKind3

Dus ouders, alsjeblieft, zorg dat een uitstapje leuk blijft. Het is niet omdat je kind groter is dan 1 meter dat hij ook op alle attracties moet waar hij in mag. Wat levert het op als je kind volledig overstuur uit een attractie komt? Is hij dan een grote jongen? Laat me niet lachen.

Dit geldt trouwens niet alleen voor pretparken, maar ook voor speeltuinen, zwembaden en oneindig veel andere situaties. ‘Lees’ je kind, schat in wanneer ze klaar zijn voor iets. Geef ze dat duwtje in de rug wanneer ze het nodig hebben, maar respecteer hun grenzen. Luister naar hen als ze aangeven dat ze iets nog niet durven en maak uit of die angst gegrond is of niet. Kijk of je ze kunt helpen om over die angst heen te raken, maar doe het nooit af als ‘stom’. En op het einde van de rit – há wat een woordspeling – zal je kind daardoor groeien!

 

10 Reacties

  1. Aaaargh, ik kan me er verschrikkelijk aan ergeren. Onlangs waren wij in Plopsacoo en er liepen er ook van dat soort ouders rond. Ver-schrik-ke-lijk ! Met blèrende kinderen achter zich aan, waarvan er dan nog één een oorveeg kreeg. Waarop het lief mij moest tegenhouden, want ik had zoooo zin om zelf naar die moeder toe te stappen.
    Wacht maar tot ik gezinswetenschapper ben, ze zullen wel leren. 🙂

  2. bedankt voor deze post, ik kan me ook behoorlijk ergeren in dat soort opmerkingen 🙂 Dat soort mensen begrijpt dan waarschijnlijk ook niet waarom hun kind de rest van de week nachtmerries heeft en het ganse huis wakker houdt…

  3. Inderdaad: als je je kind ziet genieten geniet je zelf. Dat hebben we deze week nog in Bellewaerde gezien. Wij nemen nu al het derde jaar op rij daarvoor een abonnement en telkens zijn we content dat we het gedaan hebben. Op drukke dagen schuiven we gewoon door naar de volgende attractie aangezien we toch nog voldoende kunnen terugkeren.

    1. vorig jaar zijn we ook een dagje naar Bellewaerde geweest. Puur jeugdsentiment voor mij, ik ging daar als kind op schoolreis 🙂 Moest het niet zo ver rijden zijn voor ons, dan zouden we er waarschijnlijk al eens vaker geweest zijn. Ik vond het erg leuk voor de kleintjes en erg ongedwongen.

  4. Hahaha plopzilla’s 🙂
    Maar hier dus een mama die niet graag naar pretparken gaat … het is mij meestal té druk en alleen met 2 kinderen naar plopsa, daar is echt niets aan, want dan kan je toch bijna nergens in.
    Laatst wel op een schoolvrije dag de kleinste toch naar de crèche laten gaan en met de oudste naar plopsa-indoor. Awel, wij hebben toen allebei genoten. Niet te veel volk, alle aandacht voor mijn oudste – die plots ergens een vaatje moed gevonden had. Want we zijn overal ingeweest (mama zelfs soms met bibberende knietjes)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers op de volgende wijze: